Diemen, Silvur Bruckner

Er búinn að vera í Hollandi núna í rúma viku. Búið að vera ansi skemmtilegt. Fyrstu dögunum eyddi ég nú að mestu með hljóðfærið límt við varirnar, en ég fór nú tvisvar í bíó, annars vegar á Hancock og hins vegar á Batman myndina. Ég varð að grípa tækifærið að sjá hana í stóra sal Tuchinsky bíósins sem margir telja hið fegursta í Evrópu. Myndin olli engum vonbrigðum þótt ég væri að sjá hana í annað skiptið.

Síðan byrjaði NJO síðastliðin miðvikudag. Ég spilaði fyrstu básúnu í e-moll messu Bruckners sem er að mínu mati hans besta verk. Hef allavega ekki heyrt neitt betra eftir þetta magnaða tónskáld. Það var auðvitað voða gaman, kynntist nýju fólki og spilaði og drakk mikið. Eins og á að gera það í ungmennahljómsveitum. Á föstudagskvöldið var svo heljarinnar partý á farfuglaheimili nálægt Apeldorn þar sem hinn hluti NJO var staðsettur. Hitti Johan, Kenneth og Margreet aftur og var það voða skemmtilegt. Kynntist líka skemmtilegu fólki þar, og leiðinlegu reyndar líka, en þannig er lífið.

Á laugardeginum voru hvorki meira né minna en tvennir tónleikar með þessari messu og af skiljanlegum ástæðum eru varirnar ansi krambúleðaðar. Ekki bætti úr skák að ég vaknaði með frunsu á laugardagsmorguninn. Það ásamt timburmönnunum sem ég fékk í verðlaun fyrir að hafa unnið Kenneth í drykkjukeppni gerði laugardaginn að miklu ævintýri.

Að sjálfsögðu horfði ég á úrslitaleik Ólympíuleikanna í handbolta. Þrátt fyrir ekki sem besta frammistöðu er ekki annað hægt að vera en himinlifandi yfir þessum magnaða árangri.

Læt þetta duga í bili

Síðasta vikan

Nú fer ég af landi brott núna á föstudaginn og er ég lúmskt farinn að hlakka til þó það sé að sjálfsögðu æðislegt að vera hérna á Íslandi.

Þetta er búið að vera ansi gott sumar, hef getað sinnt tónlistinni útí eitt og svo auðvitað hvílt mig vel inná milli. Ísafoldartónleikarnir eru liðnir og tókust þeir frábærlega og mætti mikið af fólki. Formið sem ég þurfti að vera í fyrir þá tónleika var ansi óvenjulegt sökum mikils tónsviðs.

Í næstu viku verður það Bruckner messa útí Hollandi og er það öllu eðlilegri spilamennska þó erfitt sé það fyrir úthaldið. Mikið af háum og löngum nótum. Er að undirbúa mig fyrir það eins og er, einnig er ég byrjaður að æfa Arabenne eftir Christian Lindberg en ég á að spila og stjórna því á útskriftartónleikum mínum frá Amsterdam eftir tæp 2 ár. Það verk er illspilanlegt en maður verður að setja markið hátt í þessum bransa.

Þegar ég fer út eftir nokkra daga má búast við tíðari bloggskrifum.

Ari