Loksins helgi

Það er lúmskt skemmtilegt hvað ég er eitthvað upptekinn í skólanum þessa dagana.

Hugsanlega er fyrir bestu að barrokk kontrapunkturinn féll niður. Þó það sé voða spennandi fag þá er ég bara ekki viss um hvort ég hafi tíma til þess að sinna því af fullum heilindum. Ástæðan er: CvA Brass.

CvA Brass er eina grúppa skólans sem er starfandi allt árið. Það eru ávallt sömu spilarar og krafan á tíma manns er svakaleg. Það eru ávallt 3ja tíma æfingar á föstudögum og eins og það sé ekki nóg þá eru 6 tíma æfingar annan hvern laugardag. Í ofanálag þarf ég að læra á nýtt hljóðfæri og það tekur ótrúlegan tíma. Þetta gæti samt verið bara ótrúleg skemmtun ef ekki væri fyrir samsetninguna á grúppunni. Aðeins einn of 5 trompetum er af nægilega háu getustigi og annar hornleikarinn nær ekki að spila sterkar en mezzo forte.

Í apríl á næsta ári verður farið í tónleika og kennsluferð til Súrínam. Af þeim sökum var hollensku mælandi fólk frekar valið heldur en að velja hæft lið spilanlega séð. Toppurinn á öllu er svo blessaður stjórnandinn sem ég nenni eiginlega ekki að eyða orðum á.

Fyrsta æfingin var semsagt í gær og sjaldan hef ég jafn oft litið á klukkuna.

Ég var þess vegna mjög feginn þegar Grímur hringdi í mig og vildi fá mig með sér og fleirum í hamborgaraát.

Ég er búinn að uppgötva æðislegan hamborgarastað í Amsterdam. Alvöru kjöt og mikið grænmeti. Hálfgerður heilsustaður eiginlega, eina vandamálið er að þar er ekki hægt að fá franskar kartöflur. En ótrúlega góður staður.

Eftir hamborgarann var svo sest niður hjá Grími og oppnaðir nokkrir bjórar.

Um 11 leytið þurfti ég að yfirgefa það teiti vegna annars partý sem mér hafði verið boðið í. Það hefði ég ekki átt að gera. Það kom í ljós að meirihlutinn af partýinu sem ég fór í voru 18 ára strákar á fyrsta á ári í háskóla. Ég kann alltaf illa við mig á stöðum þar sem mér finnst ég vera óþægilega gamall, þannig að ég var ekki lengi að láta mig hverfa og hitta Andreas og Ásgerði á bar í Jordaan. Við vorum þar þangað til staðurinn lokaði, svo var það kebab. Og þá tók við ganga á lestarstöðina hjá mér og Andreas þar sem við þurftum að taka næturvagninn til Diemen.

Ég var svo kominn heim að verða 6 og auðvitað skellti ég einum star trek þætti í tækið og horfði á nokkrar mínútur áður en ég sofnaði.

Nú ætla ég bara að taka lífinu með ró í dag. Andreas ætlar að kíkja við seinni partinn og fá að þvo hjá mér, en hann er ekki með þvottaaðstöðu heima hjá sér. Svo væntanlega finnum við okkur eitthvað að borða og horfum kannski á einhverja mynd.

Ég er eiginlega kominn með nett fráhvarseinkenni síðan US Open lauk. Það er bara fátt skemmtilegra en að horfa á Federer spila tennis. Jæja, það eru fleiri fiskar í sjónum eins og maður segir oft um kvenfólkið.

Best að skella einum star trek í og svo ætla ég að halda áfram að útsetja Beethoven.