Undanfarnir dagar hafa verið ótrúlega mikilvægir. Ég hef náð að slaka vel á en samt náð að æfa mig vel. Bara verið heima hjá mér og reynt að hafa ekki áhyggjur af neinu.
Ég reyndar fékk smá hita í gærkvöldi sem ég er enn með en á ekki von á að hann staldri lengi við. Á morgun þarf ég að redda mér vegabréfsáritun til Súrínam, á einhvern hátt. Allur aðdragandi þessa máls ætti heima í einhverjum farsa.
Allt byrjaði það á föstudaginn þegar Henk hringdi í mig og sagði að súrínamska konsúlatið í Amsterdam vildi ekki gefa mér vegabréfsáritun frá Hollandi vegna þess að ég væri íslenskur ríkisborgari og ekki skráður inní landið. Það fyrsta sem ég gerði var að hafa samband við íslenska konsúlatið í Amsterdam en fékk ekki svar fyrr en í gær þess efnis að konsúllinn ætlaði að hafa samband við íslenska sendiráðið í London og biðja um upplýsingar. Þær komu og hljóðuðu þannig að ég þyrfti að hafa samband við Sendiráð Súrínam í Haag. Ég tók upp símann og hringdi til Haag og sagði þeim frá veseni mínu og bað um hjálp. Svarið sem ég fékk var svo hljóðandi: "All matters regarding VISA to Suriname have to go through the Surinamese Consulate in Amsterdam."
Bravó!
Ég þarf semsagt að fara í fyrramálið niður í súrínamska konsúlatið og reyna að redda mér Visa, þrátt fyrir að mér hafi verið neitað um það fyrir 2 vinnudögum síðan.
Jæja, maður vonar bara það besta. Í versta falli fer ég bara ekkert til Súrínam og mun getað notað þá staðreynd gegn öllum í brassdeildinni ;)
Ég get ekki beðið eftir að koma til Íslands, aðeins nokkrir dagar í það. Að hafa möguleikann á að fara í heitt bað er þvílíkur lúxus! Ekki það að sturtan sem ég er með hérna er allt í lagi, en sturta er ekki það sama og bað.
Síðan náttúrulega á ég kærustu heima á Íslandi.
Sjónvarpið kallar.
Tuesday, February 24, 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
1 comment:
ömurlegt ef þú þarft að hætta við Surinam
Post a Comment