Að sjálfsögðu er löngu kominn timi til þess að skrifa nokkrar línur hér, en það hefur reynst mér erfitt vegna þráláts tölvuskorts. Tölvan mín fór í verkfall og þrátt fyrir góð tilboð og stöku hótanir hefur mér ekki tekist að ná fram nauðsynlegum samningavilja.
Síðustu dagar hafa verið ansi magnaðir svo ekki sé meira sagt. Fyrst ber að nefna að Charlie Vernon kom í heimsókn með CSO og mér tókst að útvega húsnæði fyrir hann. Að launum fékk ég 2ja klukkutíma einkatíma hjá honum og hann var einnig viljugur til að halda 3ja tíma masterclass, gegn því að þeir sem spiluðu borguðu honum 50 evrur. Allir sem að komu voru mjög sáttir með viðburðinn og er þakklætið í minn garð töluvert þar sem ég undirbjó masterclassinn með einum af mögnuðustu básúnuleikurum sögunnar.
Ég er því miður dáldið veikur í dag og er eiginlega rúmfastur. Hefur verið að ágerast síðustu daga og nú er þannig komið að ég held mig bara heima. Síðustu vikur hafa líka verið ansi strembnar, stuttar nætur og langir dagar.
Í gærkvöldi sá ég Federer leggja Murray af velli í úrslitaleik US Open í tennis. Þetta var góður sigur hjá Federer og frábær endir á hans tímabili. Hann er fyrsti maðurinn í sögunni til þess að vinna US open 5 sinnum í röð og ef það er ekki nóg þá er hann fyrsti maðurinn til þess að vinna 2 grandslemmu mót 5 sinnum í röð, því einnig hefur hann náð að landa Wimbledon krúnunni 5 sinnum í röð.
Hreint út sagt magnaður iþróttamaður og þvílík lukka fyrir okkar tíma.
Ég vaknaði í morgun við það að stærsta vespa sem ég hef séð augliti til auglits var sveimandi um í herberginu mínu. Fyrir utan það virtist hún vera í sjálfsmorðshugleiðingum þannig að ég var ekki lengi að stökkva fram úr rúminu og út úr herberginu. Nú held ég að sé tíminn þegar geitungarnir fara annaðhvort að leggjast í dvala eða gefa upp öndina. Og ekki vil ég lenda í bókstafstrúuðum geitungi sem telur sig þurfa að enda lífið með því að stinga manneskju til þess eins að fá að vera með sitt eigið bú í himnaríki.
Marta er komin aftur. Á laugardaginn til að vera nákvæmur. Ég fór og tók á móti henni á lestastöðinni og hjálpaði henni að flytja síðasta dótið sitt frá Diemen á nýja staðinn hennar. Að því loknu fórum við á grískan veitingastað á Overtoom sem ég held barasta að sé orðinn uppáhalds veitingastaðurinn minn og átum gjörsamlega yfir okkur af grísku kjöti.
Að því loknu skildu leiðir, hún fór að sinna nýja herberginu og ég fór að sinna Charlie. Ég sinnti honum með því að láta hann drekka aðeins meira en hann er vanur og draga hann svo í gegnum rauða hverfið. Ég fékk hjálp frá Kenneth og tveimur öðrum líka í þeirri svaðilför þar sem ég held ég hafi dáldið gengið fram af þessum virtasta bassabásúnuleikara veraldar með því að gera að mínu mati nauðsynlegan verðsamanburð á þjónustu fáklæddu gluggastúlknanna.
Þess verður nú að geta að ég var alls ekki á þeim buxum að fara úr buxunum á meðan verðsamanburðurinn fór fram. Þó ég hafi persónulega ekkert á móti vændi þá finnst mér það ekki siðlegt að borga fyrir svona þjónustu.
Ég held ég fái mér dáldið í gogginn núna og fleygi mér svo í sófann og horfi annaðhvort á sjónvarpið eða haldi áfram með útsetningu mína á Pastoral sónötu Beethoven fyrir strengjakvartet. Hún verður að vera handskrifuð vegna áðurnefnds tölvuskorts.
Bið ykkur vel að lifa,
Ari
Tuesday, September 9, 2008
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
2 comments:
Flottir á því að draga Charlie á röltið í rauða hverfið.
Bið að heilsa í bili.
Farinn að elda folaldagúllas.
Atli
Federer ekki fyrstur ad vinna us open 5 sinnum. gerdist sidast 1924 ad eg held
Siggimanni
Post a Comment