Helgi

Í gær var opinn dagur í skólanum mínum og af því tilefni spilaði ég á 2 tónleikum. Fyrst var Low Brass deildin með kynningu þar sem við byrjuðum á að spila mjög fallegt verk eftir Palestrina fyrir 2 kóra, í útsetningu fyrir 8 básúnur. Þar á eftir spiluðum við tríó eftir Christian Lindberg, Salute to Sausage Society. Mjög virtúósískt verk og fékk ég þá áskorun að spila fyrstu básúnuna.

Við reyndar gerðum smá performance úr þessu sem byrjaði á því að Barthel og Lode tóku sér stöðu á sviðinu en ég faldi mig fyrir aftan tjald. Perry kynnti svo atriðið og hafði nokkur orð um low brass bekkinn og kynnti svo að lokum þetta tríó, og þar sem einungis 2 básúnuleikarar voru á sviðinu þá hlakkaði í fólki. Verkið byrjar nefnilega á smá kalli milli básúnu 2 og 3 við básúnu 1 og mér fannst tilvalið að ég myndi bara birtast þegar hinir væru byrjaðir að spila.

Verkinu var mjög vel tekið og fannst fólki mjög gaman að sjá að tónlist getur líka verið skemmtileg og fékk ég mikið hrós fyrir gott starf, ekki einungis að hafa spilað þetta fáránlega erfiða verk heldur gert það á þann hátt að fólk naut þess að hlusta. Að sjálfsögðu gerði ég mörg mistök en það er trú mín að ef það er nægilega mikil orka í flutningnum þá hafa mistök engin áhrif á það, og það sannaðist á þessum tónleikum.

Við enduðum svo tónleikana á frönsku verki fyrir sólóbásunu, 6 básúnur og 2 slagverksleikara. Johan spilaði sóló röddina og gerði hann mjög vel.

Eftir þessa kynningu lá leiðin beint á æfingu með CvA brass þar sem ég þurfti að spila á euphonium og svo tónleikar um klukkan 4. Þeir tónleikar gengu líka mjög vel og ég er farinn að ná meiri og meiri tökum á euphonium hornið.

Í dag ætla ég hins vegar ekki að gera mikið af mér. Jú, eitthvað ætla ég að undirbúa stjórnunina en fyrsta æfing með hljómsveitinni verður 11. febrúar. Ég þarf reyndar að fá nokkra fiðluleikara í viðbót til þess að fullmanna hljómsveitina en það er vandamál sem allir þurfa að fást við. Ekki er skortur á fiðluleikurum en það er skortur á viljugum fiðluleikurum. Jæja, en það er partur af lífinu og ekki ætla ég að sökkva of mikið í eitthvað stress yfir þessu. Maður gerir bara það besta úr stöðunni og einblínir á það sem fer vel.