Friday, January 30, 2009

Slappleiki

Þjáist af smá kvefi núna sem dregur aðeins úr aktívíteti mínu, það mun ekki plaga mig lengi.

Í gær þá fékk ég að smakka suður-amerískt te sem er ansi koffínríkt. Eftirá að hyggja þá er þetta frekar fyndið en ég ætla að segja alla söguna.

Ég tók daginn snemma í gærmorgun þrátt fyrir að hafa sofnað ansi seint nóttina á undan. Fór í greiningartíma sem var mjög ánægjulegur og síðan æfði ég mig slatta. Svo endaði skóladagurinn með Low Brass tíma þar sem varirnar mínar fokkuðust algjörlega upp vegna Bruckner spilamennsku. Eftir það fór ég með Johan og Kennth á Vapiano og við fengum okkur pizzu og bjór. Andreas og Grímur komu svo síðar og fengu sér bjór með okkur. Svo lá leiðin bara heim og Andreas fylgdi með. Hann er semsagt að flytja aftur til Argentínu og fer næsta fimmtudag og þurfti að tæma gáminn sinn og er með slatta af dótinu sínu heima hjá mér. Hann stakk uppá því að við myndum fá okkur þetta áður nefnda suður-ameríska te og mér leist ágætlega á það.

Ég fann við fyrsta sopann að þetta væri nú drykkur sem maður ætti nú kannski að fara varlega í, en þar sem ég var þreyttur þá drakk ég aðeins meira en náði ekki að klára úr bollanum. Það tók að síga á mig undarlegur slappleiki og syfja og ég gat ekki haldið augunum opnum og fór þess vegna bara inní rúm, rúmlega 10. Svo vaknaði ég bara 3 tímum síðar og var vakandi til 8.

Alveg stórundarlegt hvernig líkaminn lætur þegar hann þarf að takast á við eitthvað sem hann er ekki vanur. En þetta var nú eitthvað sem ég sé nú ekki eftir að hafa prófað þó að svefnmálin riðluðust aðeins til eina nótt.

En ég er byrjaður að hósta ansi mikið núna og ætla að fá mér eitthvað smá að borða.

bæbæ

1 comment:

Anonymous said...

Góðan bata! - Lumar Andreas kannski á töfralyfi fyrir varirnar á þér?

Svekkjandi að hann sé að yfirgefa Amsterdam. Bið að heilsa honum.