Drottningin átti víst afmæli í gær

Drottningardagurinn í Amsterdam er eins og 17. júní margfaldaður með þúsund. Þvílík læti og mannmergð og ansi mikil drykkja. Þegar ég var á rölti heim á leið rétt upp úr miðnætti þá var hegðun fólks dáldið á þá leið sem gerist svo oft um helgar svona rétt undir morgunsárið heima á Íslandi. Mér fannst það voða fyndið en sá að mörgum var nú alls ekki skemmt.

Því miður fór það nú þannig að hvorugt minna liða komst áfram í úrslit meistaradeildarinnar. Mér sveið nú meira vegna ósigur Barcelona enda voru þeir klárlega miklu sterkari aðilinn í báðum leikjnum en mistókst að skora. Meira jafnræði var með liðum Chelsea og Liverpool og gat sú viðureign endað á hvorn veg. Augljóst rangstöðu mark Drogba í byrjun leiks og þegar dómarinn sleppti augljósri vítaspyrnu þegar Hypia var felldur niður var nú samt sem áður mjög pirrandi. Það var svona tilfinning flestra á barnum þar sem ég horfði á leikinn að aðeins of mörg atriði féllu Chelsea meginn í leiknum, yfirleitt þó aðeins smáatriði en í leik sem þessum geta smáatriði ráðið úrslitum. En svona er víst fótboltinn.

Nú er fyrsti maí samkvæmt dagatalinu og það er frí í skólanum og landið allt með timburmenni.

Á Veronica í kvöld er American Pie maraþon, AP 2 og AP Band Camp. Læt mig ekki missa í það. Þetta er svona tilvalinn letidagur. Svona eftir einhverja æfingatörn.

Ætla að fá mér eitthvað að borða.