Janson og Dvorak

Í dag var síðasti Low Brass tími annarinnar. Af því tilefni lásum við í gegnum fullt af músík og höfðum bara gaman að. Ansi mörg mistök áttu sér stað eins og oft vill verða þegar einbeitingin er ekki til staðar.

Eftir tímann fórum við svo og fengum okkur pizzu saman, nemendur og kennari að undanskildum Ralph og Daan. Þegar karlkyns brassleikarar fara saman út að borða þá er gaman að lifa og var þetta ótrúlega skemmtilegt. Eftir matinn ákvað ég svo að skella mér á tónleika með Concertgebouw hljómsveitinni undir stjórn Mariss Janson. Á efnisskránni var Oberon forleikurinn eftir Carl Maria von Weber, fimmti píanókonsert Beethoven og að lokum sinfónía númer átta eftir Antonin Dvorak.

Janson og hljómsveitin fóru að kostum í sinfóníunni að undanskildum fyrsta kafla sem var aðeins of óstöðugur fyrir minn smekk og ansi mörg klaufamistök áttu sér stað og inntónunin var stundum einhvers staðar allt annars staðar.

Sum síki í Diemen eru frosin þó ég held að ísinn sé nú langt frá því að vera mannheldur. Í kvöld var síðan komin smá föl yfir Amsterdam og kannski mun fólk búsett hér fá að upplifa hvít jól.

Á hádegi í dag var æfing með brasskvintetnum okkar, sú fyrsta án leiðbeinanda okkar. Svona æfingar breytast alltaf í einhverja andskotans valdabáráttu og endar alltaf með því að einhver verður fúll. Það gerðist í dag þar sem hornleikarinn missti sig alveg og bölvaði mikið á hollensku. Ég hef ekki hugmynd hvað hann hafði við málið að athuga en drengurinn er lítil sál og kann greinilega mjög illa við sig innan um annað fólk. En hann á eftir að læra þetta eins og allir gera á endanum.

Varirnar á mér eru í herfilegu ástandi eins og er. Kuldinn hérna er ansi slæmur og þegar maður þarf að spila í fleiri klukkutíma á dag og fara síðan út í nístingskulda er ekki það besta sem maður getur gert. Er orðinn ansi taugaóstyrkur fyrir tónleikana á laugardaginn. Get ómögulega spilað með mínu besta sándi eins og er. En reyni að vera jákvæður eins og ávallt.

Ætla að athuga hvort það sé eitthvað að viti í sjónvarpinu.