Kominn heim

Þá er maður kominn aftur heim til sín eftir flott frí á Íslandi.

Í næstu viku eru próf í kammermúsík og er ég að spila með tveimur kammerhópum. Tríói með trompet og píanói og í brass kvartet þar sem við mig bætast 2 trompetar og ein bassabásúna. Nú er æft stíft því enda ærin ástæða til. Í báðum hópunum eru fyrsta árs nemar í meirihluta og þar af leiðandi ekki alveg búnir að gera sér grein fyrir því að æfingar er eitthvað sem er sjálfsagður hlutur. Það er búið að vera ansi erfitt að skipuleggja æfingar. Kammerstarf mætir algjörum afgangi hjá of mörgum tónlistarnemum.

Á morgun mun tríóið mitt spila fyrir Frits Damrow klukkan hálf 11. Missi af undirleikstíma útaf því en það liggur meir á þessu. Ég er fylgjandi jákvæðri kynjamismunun svona yfirleitt og er ég stoltur af því að með mér í tríói eru tvær stelpur, Loes og Rosa. Í kvartetnum mínum er síðan jöfn kynjaskipting. Trompet-stelpurnar Laura og Suzanne prýða hópinn ásamt André bassabásúnuleikara.

Það er að mörgu leyti mjög gott að koma aftur til Amsterdam. Engir foreldrar að juðast í manni og ódýr matur. Er að borða pizzu núna sem ég keypti á 6 evrur :). Það er líka svo gott að geta spilað heima hjá sér án þess að vera að trufla einhvern. Húsið hérna er tómt frá 9-17 fyrir utan Casting stofuna í kjallaranum, það eru nú meiri læti í módellunum en nokkurn tímann í mér.

Það er kominn spenningur í mér fyrir að fara í tíma til Ivans. Ég hef ekki farið í tíma til hans síðan 9. febrúar. Það leið styttri tími á milli tímanna sitthvorum megin við jólin. Ég hef nú haldið mér í þokkalegu formi en ég hef verið latur við að æfa það sem ég er að spila hjá honum. Ég fer líka í tíma hjá Raymond á föstudeginum og á æfingu með CvA brassinu þannig að ég held ég verði í góðum fíling fyrir partý um kvöldið ;)

Úff, ég fór í Analyse (Greiningu) í dag. Það voru tveir nemendur með fyrirlestur um verk, annars vegar Adagio and Allegro eftir Schumann og hins vegar strengjakvartet e. Beethoven, nr. hans kom ekki fram í kynningunni. Ég hefði nú betur verið heima hjá mér en að hlusta á þessa fyrirlestra. Hvorugur nemandinn hafði hundsvit á hljómfræðinni og formum verkanna. Síðan til að bæta gráu ofan á svart talaði seinni nemandinn litla sem enga ensku og sú enska sem hann náði að ýta út úr sér var með svo frönskum framburði að jafnvel frönskumælandi nemendur hópsins áttu erfitt með að halda aftur af sér hlátrinum. Kennarinn missti líka alveg þolinmæðina, ekki yfir enskunni, og þá er nú mikið sagt.

Ætla að halda áfram að greina Mozart 40 í g-moll. Hún er meira spennandi en metsölubók eftir Arnald Indriðason. Og þá er ég alls ekki að gera lítið úr Arnaldi sem mér finnst vera frábær rithöfundur.

Spurning, ætti maður að blogga á ensku svo að erlendu vinirnir geti lesið þetta líka?

Þið svarið því ;)

Bæjó