-e

Aðfaranótt laugardags er nú tæplega hálfnuð. Ég heima með franskar löðrandi í majonesi til að verjast þynnku á morgun.

Dagurinn í dag byrjaði með svefnleysi í gær. Um klukkan 2 eftir miðnætti þá gafst ég upp á svefnleysinu og fór inní eldhús. Rakst á te þar af yoga kynstofni sem bar heitið Bed Time. Innihaldslýsingin gaf til kynna mikið magn af einhvers konar kamillu. Samkvæmt leiðbeiningunum hefði maður átt að sofna fljótlega eftir inntöku. Annað kom á daginn, ég glaðvaknaði. Það var sem ég hefði drukkið tvöfaldan Magic í kóki. Ég starði uppí loftið og reyndi að öðlast ró og held ég hafi öðlast hana uppúr 4.

Hálf níu tókst mér loks að rífa mig á fætur. Átti að mæta hjá Ivan klukkan níu þannig að ég var svona með seinni skipunum. Eymsli í hálsi komu í veg fyrir að hæstu nótur kæmu eins glæsilega og við vildum en annars var tíminn mjög góður. Ivan hefur notað orðið fantastic ansi oft við mig undanfarið en bætir alltaf við að ég eigi enn langt í land.

Að tíma loknum flýtti ég mér heim og uppí rúm. Náði 2ja tíma blundi og fór svo á CvA brass æfingu þar sem ég sló í gegn með óvæntu slagverks sólói algjörlega óumbeðnu og að sjálfsögðu óviljandi. Grúppan er farin að sánda mjög vel og er ég farinn að hlakka mjög til næsta föstudags.

Að æfingu lokinni var skotist heim og hámaður í sig einn kebab. Í miðjum látunum hringdi Raymond í mig og bauð mér 2 miða á tónleika Concertgebouw hljómsveitarinnar. Á efnisskránni voru Enigma-tilbrigði Elgars og Ljóða Sinfónía Zemlinsky. Elgar verkið var spilað bæði illa og leiðinlega en Zemlinsky var algjör demantur og táraðist ég margoft og fékk gæsahúð sem komst nærri Mahler 4 með BPO og Rattle. Ég bauð Suzanne með mér á tónleikana og þáði hún það með þökkum.

Þegar búið var að standa upp fyrir hljómsveit og söngvurum var náð í yfirhafnir og svo rölt á Solo, spjallað við þá sem þar voru og teigaður bjór. Um miðnætti fóru svo ég, André og Sabine á Lusthof og hittum þar fyrir Lotte, Juliette, Pierre og Lianne. Drukkinn meiri bjór að sjálfsögðu og mikið hlegið þegar André deildi því með mér og fleirum að g-bletturinn á honum eru eyrnasneplarnir hans. Ég á nú eftir að stríða honum á þessu þar til hann klárar masterinn.

Nú eru franskarnar búnar en majonesið ekki. Held samt að ég láti það nú vera að borða það með skeið eins og sambýlingur Hugh Grant í Notting Hill myndinni.

Ég komst að því að Sabine er líka Hugh Grant aðdáandi. Mjög gaman af því og hlógum við mikið þegar hún náði að herma eftir honum býsna vel. Veit nú ekki hvort það hefði verið mjög fyndið edrú, en það má ekki hugsa útí það.

Á Solo kenndi ég samnemendum mínum og kennurum að segja Gott Kynlíf þegar skálað væri. Það er orðin hefð hjá okkur básúnugaurum að skála með orðunum Good Sex. Raymond hafði á orði að orðið kynlíf væri alveg frábært. Helstu rök hans voru að það innihéldi ekki orðið sex. Þá varð ég auðvitað að útskýra fyrir honum að sex á íslensku væri talan sex. "Sex in icelandic is the number six." Í kjölfarið kenndi ég honum að telja eins og nunna. Einn, tveir, þrír, fjórir, fimm, ójj, sjö, átta og svo framvegis. Öllum til mikillar furðu þá var það Kenneth sem fattaði þennan góðlátlega brandara fyrstur. Raymond til mikils ama.

Enginn er fullkominn og í kvöld sannaðist að Perry er það ekki. Við vorum í góðum fíling á Solo þegar konan hans Perry kemur inn og segir að hann hafi farið á undan sér heim, á bílnum. Þau búa í þorpi fyrir utan Amsterdam. Tuttugu mínútum síðar kemur Perry með skömmulegasta svip sem ég hef séð síðan Bill Clinton viðurkenndi framhjáhald sitt. Ég sprakk nú úr hlátri þegar hann sagðist ekki hafa tekið eftir að hún væri ekki í bílnum fyrr en hann spurði hana hvernig henni hefði fundist tónleikarnir. Hann var samt víst búinn að tala útí loftið í nokkrar mínútur áður en kom að þeiiri spurningu. Án efa verður honum strítt á þessu um ókomna tíð. Nú mun ég loksins geta hefnt fyrir hvalveiði skotin sem ég fæ frá honum á hverjum degi.

Ég verð nú samt að segja að ég hef lúmskt gaman að því að vera kallaður whale-killer eða hunter. Segi alltaf svakalegar sögur af því þegar ég drap minn fyrsta hval þegar ég var sjö ára.

Fékk nýútgefinn geisladisk Concertgebouw Brassins í dag. Ivan stjórnar hópnum og fer ég á tónleika með þeim á laugardaginn, á morgun. Hef aldrei séð Ivan stjórna af neinni alvöru þannig að ég hlakka mjög mikið til.

En nú er ég farinn að sofa,

bestu kveðjur til allra sem ég þekki ekki og bið kærlega að heilsa þeim sem ég þekki,

Ari