Föstudagurinn langi

Skólinn lokaður. Allir nágrannarnir heima. Það þýðir að ég þarf að halda mig við munnstykkið í dag. Það er smá áskorun. Einbeiti mér að því að hver einasta nóta sé með bestu tóngæðum sem ég get mögulega náð.

Ég svaf nokkuð vel í nótt. Vaknaði úthvíldur um klukkan eitt og borðaði morgunmatinn minn útá verönd í sólinni. Það var reyndar aðeins of heitt fyrir mig þannig að ég skakklappaðist inn eftir stutta stund.

Er búinn að gera morgunleikfimina þannig að lungun hafa allt það pláss til að teygja úr sér sem þau þurfa.

Það viriðst oft vera misskilningur þegar kemur að lungunum. Hver hefur ekki heyrt um að einhver tali um sterk lungu. Það er ekki rétt mál. Lungun eru ekkert annað en vefir sem teygjast út þegar þau fyllast að lofti. Það er ekki hægt að auka rúmmál lungnana. Það er hins vegar hægt að bæta við það svæði sem þau geta teygt úr sér.

Lungun eru dálítið mótsagnakennd miðað við aðra líkamshluta. Þá á ég við að til þess að ná hámarks árangri með aðra líkamshluta þarf að beita álagi. Lungun ná hins vegar hámarksárangri þegar algjörri slökun er náð. Við smá nervosítet þá er það öndunin sem líður mest fyrir, maður er ekki slakur.

Bestri öndun nær maður rétt áður en maður sofnar, þegar líkaminn hefur nær slökkt á sér. Öndun er ekki spurning um styrkleika heldur veikleika.

Það hefur oft loðað við brassleikara að þeir séu eins og lyftingamenn. Eins og það þurfi gífurleg átök til að spila nótu. Brassleikarar, prófið að taka munnstykkið úr hljóðfærinu og blása í gegnum hljóðfærið. Þið finnið að það er engin mótstaða í hljóðfærinu. Öll mótstaða sem maður finnur fyrir þegar maður er að spila er í manns eigin líkama og oftast er hún af sálfræðilegum toga. Það þarf engan styrk til að blása í gegnum brass hljóðfæri.

Margir virðast samt halda það og jafnvel gera það gegn betri vitund. Ég þarf sjálfur alltaf að vera að tékka á sjálfum mér til að fullvissa mig um að ég sé að nota rétta blásturstækni. Hver er hin rétta blásturstækni?

Prófið að anda fullan andadrátt. Fyllið ykkur af lofti. Andvarpið síðan. Þið finnið að loftið stoppar eftir innan við sekúndu. Þið eruð samt ekki tóm. Prófið síðan að blása restinni af loftinu út. Þið finnið að það þarfnast mun meiri orku og það þarf að notast við vöðva í maganum til að blása restinni út. Andið nú aftur að ykkur. Fylla tankinn. Andvarpa síðan. Þar sem loftið stoppar sjálfkrafa er svæði sem ég kýs að kalla jöfnunarpunkt á íslensku. (ensk heiti eru nokkur og meðal annars: repose, point of equilibrium) Þið skulið reyna að miða við það þegar þið eruð að spila að þegar jöfnunarpunktinum er náð þá eruð þið tóm, með smá varabirgðir.

Það er vilji minn að vera með smá básúnuclinic sunnudaginn 22. apríl í Reykjavík. Það er ekki endanlega staðfest.

Ætla að halda áfram með munnstykkið.