jæja, nú jæja

Er nú allur að braggast, aðdáenda mínum eflaust til mikillar gleði. Er nú sem stendur með smá hita en ætla að sjá til hvernig ég verð á morgun.

Ég er þessa stundina að greina mótettu eftir Josquin Deprez, þvílík himnasæla. Það er eitthvað svo óendalega sjarmerandi við mannsröddina og ómblíða notkun tónbila. Það er í raun ótrúlegt hve miklum litaafbrigðum er hægt að ná fram með notkun díatóníska tónstiga með krómantík í lágmarki. Það fylgir því einhver kyrrð sem því miður of fáir í dag leyfa sér að njóta.

Hve oft sest maður á bekk í garði og hlustar á umhverfi sitt? Ef fólk er almennt nokkurnveginn eins og ég þá gerir það það allt of sjaldan. Eitthvað sem ég ætti nú að gera á hverjum degi því ég á svo auðvelt með að gleyma mér í einhverjum verkefnum og þess vegna vanrækja bæði sál og líkama, og svo verð ég hissa þegar ég veikist. Jæja, nú fer að koma sá tími þegar ég verð að læra af þessum síendurteknu mistökum. Það er voða freistandi fyrir mig að til dæmis liggja uppí sófa með einhverja raddskrá og skoða hana í marga klukkutíma og gera ekkert annað, eða að æfa einn frasa á básúnuna. Ég er nú samt svo heppinn á básúnuna að líkaminn lætur mig vita þegar ég þarf á pásu að halda, en hann gerir það yfirleitt ekki þegar ég er að greina eða skrifa ritgerð.

Síðan svo þegar ég veikist smá og athyglin bregst eftir smá vinnu þá verð ég óttalega pirraður.

En jæja, maður verður að læra af mistökum sínum og ég verð að fara að byrja að hugsa betur um sjálfan mig. Borða reglulegar og fara í göngutúra og skoða þessa litlu náttúru sem er hérna.

Í einhverjum fyrirlestri sem ég sá á netinu um menntun barna þá lýsti fyrirlesarinn hópi fólks sem byggi í höfðinu á sér, líkaminn þeirra væri bara ferðamáti, allt sem máli skipti færi fram í heilanum. Ég verð að passa mig á því að verða ekki þannig, en ég er í miklum áhættuhóp að mínu mati. Líkaminn verður nú að fá einhverja athygli líka og útrás, annars gerir hann uppreisn, eins og ég er núna að kljást við.

En svona á jákvæðum nótum þá tókst mér að æfa mig smá í dag, tók nokkrar stuttar skorpur og er ég bara nokkuð vel undirbúinn fyrir tónfundinn annað kvöld. Ég er allavega andlega undirbúinn, smá spurning hvort að líkaminn verði klár.

Uppá síðkastið er ég búinn að finna út hvað það er ótrúlega gott að æfa sig hægt. Þriðji kaflinn í sónötunni sem ég á að spila annað kvöld er ansi hraður, fjórðungsnóta er 180 slög á mínútu, ég er búinn að vera að æfa hann undanfarið á 35 slögum á mínútu, en taktmælirinn minn kemst ekki neðar. Á þeim hraða hefur heilinn tíma til þess að melta allt sem gerist og þegar maður er búinn að æfa eitthvað í marga klukkutíma mjög hægt þá er ekkert mál að spila það mjög hratt. Það má reyndar alltaf fínpússa allt en maður verður að passa sig á að vera ekki of kröfuharður við sjálfan sig, eins og ég er nú búinn að blogga um áður.

jæja, er búinn að vera í þessari blessuðu tölvu allt of lengi núna, ætla að lesa smá eða horfa á star trek, held að ég horfi á star trek. Síðan legg ég mig smá og svo fer ég í skólann, ég sleppi nú ekki greiningartíma þótt ég sé með smá hita.