Rútína

Hver dagur er öðrum líkur. Ef ekki væri fyrir Star Trek væri ómögulegt fyrir mig að taka eftir því hvort að tíminn líður. Finnst ég vera fastur á sama deginum, Groundhog Day. Ég vakna þegar ég vakna eftir erfiða og svefnlitla nótt. Horfi á Star Trek, berst við eirðarleysi og reyni inná milli að festa hugann við lestur eða greiningu. Ekkert er eins og ég vildi hafa það.

Hef ekki einbeitingu í neitt. Þegar ég er sofandi veit ég ekki hvort ég sé sofandi eða vakandi og það er eiginlega sama sagan þegar ég er vakandi.

Samtöl við fólk í gegnum msn eru fín en koma ekki í staðinn fyrir almennilega mannleg samskipti. Sú var tíðin þegar ég fagnaði einsemdinni en nú hræðist ég hana.

Mældi hitann í dag, 39,1 gráða. Tek hitastillandi lyf og drekk mikið af vatni. Beinverkirnir byrjaðir að láta á sér kræla.

Mikið hvað ég er feginn að búa ekki lengur á Bloemgracht.

Ari