Þurrt loft

Einn af þeim kostum við að vera búsettur í Hollandi er rakinn í loftinu. Mörgum finnst rakt loft vera slæmt fyrir sál og líkama en fyrir básúnuleikara er það æðislegt, aldrei að hafa áhyggjur af varaþurrki. Íslenska loftið er því miður aðeins of þurrt fyrir mig. Ég hef minna æfingaúthald en þegar ég er útí Hollandi en ég verð samt að játa á mig smá heimsku í gærkvöldi þegar ég var að hvetja Atla til að spila háar nótur. Spilaði aðeins of mörg há f á þeirri stundu. Varirnar eru í fokki núna. Í dag tók ég reyndar nærri þrjá tíma í einni törn, eitthvað sem ég geri venjulega ekki, en ég varð að nýta stofurnar í tónskólanum þegar þær voru í boði. Það verður til þess að maður reynir að nýta tímann til hins ítrasta og spilar aðeins of mikið. 

Í kvöld mun ég hjálpa til á æfingu fyrir brassdeild Ungfóníu, ég verð sérfræðingsaðstoð Gunnsteins. Það ætti bara að vera gott. Það er miður að enn í dag er mikið af röngum kennsluaðferðum sem gera meira ógagn en gagn.

Í dag lét ég undan freistingu íslenska bakkelsins og keypti mér snúð. Þvílíkur dýrðarbiti miðað við góssið sem hægt er að kaupa í bakaríum niðurlendinga. Passa verður sig samt á því að fara ekki fram úr öllu hófi þegar kemur að sætindum og spara þau til betri tíma. Þá nýtur maður þeirra líka betur. 

Hotmeilinn er búinn að vera í leiðindaástandi í allan dag, varla að maður geti komist inn til að skoða póstinn sinn. Hvað þá til að spjalla kannski við vini sína sem staddir eru erlendis.

Hann Jói kallinn hringdi í mig áðan og sagði mér frá fyrirhugaðri heimsókn sinni til Amsterdam, hann ætlar að kíkja í heimsókn nú á laugardaginn, daginn sem ég kem. Hann lendir á centralnum aðeins áður en ég lendi á Schiphol, mælum okkur bara mót á lestastöðinni. Grímur kemur svo til Amsterdam á sunnudaginn, þannig að ég og Jói verðum að finna okkur eitthvað að gera á laugardeginum. Ætti ekki að vera alltof erfitt. New Trombone Collective er með tónleika einhverstaðar í Hollandi þá um kvöldið, kannski að maður skelli sér bara á þá.

Ég er að spá í að nýta Schubert greiningu mína sem ég kláraði um daginn í annan áfanga. Ég bara nenni ekki að gera annað verkefni eins og er. Ég greindi eiginlega yfir mig um daginn og hef varla getað hugsað um hljómasambönd í nokkra daga. Gaman svo að koma heim þegar pabbi talar varla um annað en það sem hann er búinn að finna í La Mer eftir Debussy. 

Þetta er eitthvað sem ég verð að passa mig á, ég verð svo andskoti manískur alltaf og get svo ekkert hugsað um viðkomandi mál í einhvern tíma á eftir. Miklu lógískara er að vinna frekar jafnt og þétt yfir langan tíma, ekki taka þessar guðsvoluðu skorpur sem enda með því að maður getur ekki hugsað sjálfstæða hugsun í 2 daga.

Jæja, er að spá í að lesa eða horfa á dvd. Einhver leiði í mér núna, og gremja yfir varaástandi mínu.