Samskipti

Ég undra mig alltaf yfir háþróuðu samskiptaneti skólans míns. Eitthvað gerist og innan skamms vita það allir.

Það að ég hafi dottið af hjólinu mínu barst eins og eldur um sinu um allan skólann og fyrr en varði var fólk sem ég þekkti varla farið að spyrja hvort ekki væri allt í lagi. Næst þegar ég dett af hjólinu mínu ætla ég að vera einsamall. Fólki er ekki treystandi. Raymond hefur sagt öllum kennurunum frá þessu og Jorge hefur sagt öllum spænskumælandi frá þessu.

Annars var ég í tíma í dag hjá Ivan. Gekk bara nokkuð vel. Spilaði Gröndahl, Saint-Saens og BACH. Ivan er farinn að haga sér meir og meir eins og stjórnandi. Hann er ekkert að kippa sér upp við það að láta mann spila mjög háa strófu aftur og aftur og aftur.

Nú sit ég og sötra bollasúpu sem ég fann í einhverjum skáp. Held að mamma hafi keypt hana þegar hún var hérna, í ágúst. Það voru fleiri súpur eftir þannig að ég er í góðum málum.

Ég er búinn að lifa alltof ríkismannslega síðustu mánuði og það er bara hollt að þurfa aðeins að hugsa útí peningamálin.

Ég ætla að taka því rólega núna í smástund og fara svo aftur í skólann og æfa mig.

Síðar,