Heilræði

Eins og glöggir lesendur hafa kannski tekið eftir þá er ég að lesa bókina Viltu vinna milljarð? eftir Vikas Swarup.

Hún fjallar um indverskan þjón sem verður fyrir því óláni að vinna milljarð í þekktum sjónvarpsþætti. Að sjálfsögðu er hann grunaður um græsku því það á að teljast ómögulegt að geta svarað öllum spurningunum, sérstaklega þegar maður er ómenntaður þjónn.

Bókin er síðan ævisaga unga þjónsins þar sem koma fram ástæður þess af hverju hann vissi svörin við spurningunum. Heillandi lesning.

Það er ein setning í þessari bók sem situr í mér. Hún hljóðar svo: "Ekki gefa heilræði nema þú sért bókstaflega beðinn um það."

Ég persónulega þoli ekki þegar einhver er að gefa mér heilræði sem ég bað ekki um. En ég verð að játa að ég hef gefið fullt af óumbeðnum heilræðum. En það var áður en ég las þessa setningu í umræddri bók.

Oft er það svo að við finnum einhver ráð sem hjálpa okkur í einhverju. En það þarf ekki að vera að það hjálpi öllum en það skiptir mann varla máli þegar manni finnst maður sitja á földum fjársjóði.

Mitt í þessum pælingum mínum kom upp í hugann tími sem ég tók hjá Hakan Björkman, sænskum básúnusnilling. Þegar ég var búinn að spila smá fyrir hann spurði hann mig. "Má ég deila dálitlu með þér sem hjálpaði mér?"

Ég sagði að sjálfsögðu. Eitthvað sem hjálpaði þessum snilling hlýtur að hjálpa mér. Og það gerði það. En samt ekki allt sem hann sagði. Sumir hlutir héldu aftur af mér. En það sem ég tók ekki eftir fyrr en núna var það að hann spurði hvort hann mætti gefa mér heilræði. Hann gaf mér það ekki bara í óspurðum fréttum.

Ég á það til að falla í þá gryfju að þröngva mínum skoðunum uppá aðra. Ég held reyndar að allir falli í þá gryfju stundum. En maður gerir það óafvitandi. Maður veður í blindni fram af hengifluginu.

Eins og flestum, ef ekki öllum, ætti að vera kunnugt um þá er ég að læra á básúnu. En ég er ekki síður að læra að vera manneskja og það er það sem tekur mest á. Guð og Allah vita að ég hef gert mörg mistök í gegnum tíðina en sjálfur Ra veit að ég reyni að læra af þeim mistökum.

Ég er samt ekki á því að maður eigi að lifa lífinu eftir því hvernig mistök maður gerði. Að sjálfsögðu kemst maður ekki hjá því stundum, sérstaklega ef mistök manns urðu þess valdandi að maður lenti í fangelsi eða í afvötnun. En mistök eru til þess að læra af, þau eru ekki manndæmandi.

Síðan er líka eitt. Mistök gerast af því að eitthvað mistókst, þar að segja tókst ekki. Ég hef gert mistök sem leiddu af sér slæma hluti en ég hef líka gert eitthvað viljandi sem leiddi af sér slæma hluti. Og það síðara voru ekki mistök, af því að ég ætlaði mér, þá, að gera það.

Ég vil meina að flest það sem miður fer hjá mér persónulega er vegna mistaka, hjá mér eða öðrum. Það allavega hjálpar mér ekki að halda það að einhver vilji mér eitthvað illt, það er mjög niðurdrepandi hugsun.

Raymond sagði eitt mjög viturlegt í gær. "Allir vilja að þú gerir vel. Ef einhver vill það ekki, þá er hann bara asni."

Þetta er svo satt og ég verð að játa að ég er mjög oft algjör asni. En þá aðalega í fótbolta. Ég vil iðulega að Manchester United tapi. Úff það hljómar ekki vel, að vilja að einhverjum mistakist. Þess vegna frá og með deginum í dag ætla ég að snúa þessu aðeins við. Ég vil að Man. Utd. geri vel en ég vil líka að liðið sem þeir séu að spila á móti geri enn betur. Það hljómar miklu betur, finnst mér allavega.

Fólk í kringum mig hefur mikið talað um það hvað það sé mikilvægt að fella ríkisstjórnina. Það hefur orðið mikilvægara en að koma hinum flokkunum að. Talað er um sama hlutinn en með mismunandi orðalagi.

Það er svo leiðinlegt að vera í einhverjum niðurrifs bisness. Uppbygging er miklu skemmtilegri og meira gefandi. Niðurrif er að sjálfsögðu stundum nauðsynlegt en þá eingöngu ef það er í þágu uppbyggingar. Hljómar mótsagnakennt, ehh ;)

Nú ætla ég að koma með eitt dæmi sem ætti að skýra þessa mótsagnakenndu setningu.

Dæmi:
Karlmaður gengur inn á lýtalækningastöð og biður um fitusog. Hann á í vandræðum með þyngdina og kvenhyllin er ekki að láta á sér kræla. Hann lifir heilbrigðum lífstíl en hvað sem hann reynir þá losnar hann ekki við síðustu aukakílóin.

Nú væri gaman að gera könnun um það hve margir finnast þetta dæmi skýra eitthvað og hve mörgum finnst þetta útí hött. En tölvukunnátta mín er ekki nóg til að útbúa slíka könnun.

Persónulega finnst mér þetta fáránlegt dæmi því að líkamsþyngd skiptir engu máli ef maður hefur bullandi sjálfstraust.

Ég hef bullandi sjálfstraust þessa dagana. En það er bara af því að það er búið að kenna mér að það er miklu betra að vera með bullandi sjálfstraust.

Maður sér það kannski skýrast hjá íþróttamönnum. Ronaldo yngri er þessa dagana nær óstöðvandi og þess vegna er hann með bullandi sjálfstraust. Það sést á honum. Hann trúir því að hann muni gera vel. Það tekst síðan eða það tekst ekki. Það er enginn efi til hjá honum. Hann gerir endalausar staðhæfingar sem heppnast eða ekki. En munurinn á honum og svo mörgum öðrum er að hann spyr nær aldrei spurninga. Hann reynir ekki við hlutina, hann gerir þá.

Það er eitthvað sem allir ættu að hafa. Ekki efast um eigið ágæti. Ráðast bara á vandamálið. Það tekst eða það tekst ekki.

Barcelona hrökklaðist með skömm úr spænska bikarnum. Victor Valdes sagði allt sem segja þurfti. Við reyndum að halda stöðunni í stað þess að vinna bara leikinn. Hann játaði að meira segja fyrir leikinn voru þeir búnir að tapa honum í huganum. Af því að þeir ætluðu bara að reyna að halda stöðunni.

Það er alltaf gott að enda með fótbolta, og það ætla ég að gera núna.

Fowler lifi,