Rigning

Ég vaknaði snemma í morgun. Það var örugglega ennþá nótt. Ég leit út um gluggann. Því hefði ég átt að sleppa. Hvað er eiginlega í gangi í þessari borg. Það er búið að rigna linnulítið í nær 2 vikur. Er verið að refsa mannkyninu fyrir góða tíð mánuðinn þar á undan? Ég veit ekki.

Nú er það staðfest að ég mun fara í aðgerðina á Íslandi. Flugmiðinn er klár og útprentaður og flýg ég á morgun. Ég fæ að horfa á leik ársins í faðmi fjölskyldunnar. Spennan fyrir þennan leik virðist vera mun meiri en fyrir tveimur árum þegar Liverpool átti að tapa auðveldlega fyrir Milan. Nú vita menn hvað Liverpool getur gert. Á leiðinni í úrslitin lögðu þeir Barcelona og Chelsea. Geta verður þess samt að Liverpool tapaði líka fyrir sömu liðum en yfir 2 leiki voru þeir betri.

Sú staðreynd veldur mér ugg. Hvað gerist þegar það er bara einn leikur? Liverpool hefur þessa leiktíð verið sem eitt látlaust yo-yo. Unnið Barcelona bara til að tapa fyrir Charlton í næsta leik. Stöðugleika hefur sárlega vantað, nema í Meistaradeildinni.

Í síðari leik AC Milan og Manchester United varð ég vitni að einni af betri frammistöðu liðs í þessari keppni. Ensku meistararnir voru yfirspilaðir á öllum mögulegum og ómögulegum vallarhlutum. Giggs og Ronaldo sem hafa verið að spila frábærlega í vetur áttu engin svör við þaulskipulagðri vörn steingervingana í Milan.

Marcel (Desailly?) skrifaði ágæta grein þar sem hann benti á kosti og galla beggja liða. Í greininni virtist hann eingöngu líta yfir frammistöðu liðanna í meistaradeildinni því það verður að segjast að bæði lið hafa ekki verið að sýna mjög góða hluti í deildunum heima fyrir. Hann stillti þessu á grófan hátt sem einvígi á milli Gerrard og Kaka. Að hans mati var stærsti kostur og ókostur Gerrard sá hvað hann er óútreiknanlegur. Hann á það til að koma með langar sendingar sem ef þær takast eru sem ávísun uppá mark en ef þær mistakast er það sem ávísun uppá mark í eigið net. Kaka er mun agaðri leikmaður sem veit sín takmörk, sem eru nær engin. Æ fleiri eru á þeirri skoðun að hann sé búinn að taka við af Ronaldinho sem besti leikmaður heims. Mér líkar vel við þá skoðun. Kaka er góður drengur og á ég helst von á því að stjarna hans mun bara stefna upp á við og leikurinn á miðvikudaginn sé liður í því.

Ég á von á því að AC Milan hefni ófaranna í Istanbul og fari með sigur af hólmi. En jafnframt vona ég að mér skjátlist. En AC Milan er eitt 2ja liða í heiminum sem mér sé sama þótt Liverpool tapi fyrir þeim, hitt er Barcelona.

Gott ef ekki að sýklalyfin séu nú farin að skila sínu. Ég finn fyrir minnkandi sýkingu en sársaukinn er sá sami.

Nú í morgunsárið hlustaði ég á 2. sinfóníu Sibeliusar með Berlínar Fílharmóíunni undir stjórn Okko Kamu. Þvílík fegurð. Hljómur Sibeliusar er einstakur. Þessi mikli hiti innan um frosthörkurnar. Sem heitur andadráttur á kalt gler. Himneskt.

Það fer óneitanlega í taugarnar á mér hvað skólinn lokar snemma. Hann lokar fyrir klukkan 11 á kvöldin og þegar ég kem heim þá eru stelpurnar sofnaðar, rétt rúmlega 11. Hvað er eiginlega að?

Eða kannski er eitthvað að mér? Mér finnst bara svo mikil synd að eyða nóttinni í svefn. Umhverfið tekur á sig svo rómantískan blæ í myrkrinu. Næturganga um Jordaan er engu lík. Ég er eins og Gould. "Skaplyndi mitt er í algjörri mótsögn við stöðu sólar. Ég finn fyrir hækkandi kæti þegar sól lækkandi fer."

Á tímum rafmagns er ekki lengur þörf fyrir að fylgja gangi sólarinnar. En fyrir þá sem forðast fjöldann þá er kannski eins gott að flestir fylgja sólarganginum.

Atli var að segja mér að LR verði með tónleika á fimmtudagskvöldið. Þangað fer ég ef flökurleiki kemur ekki í veg fyrir það á síðustu stundu. Það verður þá í fyrsta skipti í 7 ár sem ég fer á tónleika með LR þegar ég er ekki að spila. Þetta verður söguleg stund.

Talandi um sögulegar stundir.

1-31 July 2009. Saga Symphony Tour with Russell Crowe

Christian Lindberg, Richard Tognetti and Russell Crowe has initiated a mindblowing project wich they call the Saga Symphony Tour. Russells interest in Iceandic Sagas in combination with Lindberg´s passion for the music by Jon Leifs, has made them join up together with the link: Richard Tognetti, announced Living National Treasure by the Australian governement. Russell Crowe will narrate the wondeful tales that Leifs Saga Symphony are build on, and behind him he will have a full symphony orchestra led by Lindberg and Tognetti, including 6 bronze luurs and a giant percussion setup. A once in a lifetime project.

Þetta er hugsanlegasta stærsti viðburður í sögu íslenskrar tónlistar. Tónlist Jón Leifs er töfrandi en vegna ankárarlegra hljómsveitarútsetningar hefur hún ekki náð festu í verkefnavali hjá hljómsveitum á meginlandi Evrópu. Nú er að vona að þetta verkefni komi Jóni Leifs á þann stað sem Sibelius á í finnskri sögu.

og nú er komið gott