Brauð

Ég bý á heimili með tveimur öðrum strákum. Það kemur sá tími við og við að við tökum okkur til og kaupum eitthvað inná heimilið. Vandinn er að stundum gerum við það án þess að láta vita og til dæmis núna er allt að drukkna í brauði. Við fengum allir þá snilldarhugmynd að kaupa brauð, en allir á sama tíma og án vitneskju hinna. Af þeim sökum hefur nær ekkert nema brauð farið inn fyrir mínar varir í dag og í gær. Að sjálfsögðu kanna ég hinar ýmsu áleggstegundir og í kvöld fékk ég mér eggjabrauð. Um að gera að borða fjölbreytt.

Í dag hef ég ekki hlustað á eina nótu, hvað þá spilað hana. Ef undanskilin er óumflýjanleg tónlist sem fylgir öllum sjónvarpsþáttum. Það er sama hvað maður gerir, ekki hægt að flýja tónlistina. Þegar ég slekk á öllum tækjum og les þá ómar hún bara í höfðinu á mér.

Ég á það til þegar ég les að lesa í recetativ formi. En það er sá partur af óperu þar sem eitthvað gerist í sögunni. Lögin trufla bara framvinduna og eru höfuðverkur textahöfundanna. Það er engin furða að söngleikir séu vinsælli en óperur þó að um sama tónlistarstíl sé að ræða. Það er skýr söguframvinda og tónlistaratriði inná milli. Ef maður bætir við dansatriðum líka og sílicon brjóstum þá er það hit.

Síðu nærbuxurnar mínar eru fljótt að verða minn uppáhaldsklæðnaður. Ég er alvarlega að spá í að spila í þeim á næsta tónfundi. Ekki í neinum buxum utanyfir að sjálfsögðu.

Ég og Christian töluðum mikið um hvað fólk væri styrrt við það að njóta lífsins. Eða kannski nákvæmar að segja hvað mikið af fólki heldur að það að vera alvara og njóta lífsins geti ekki farið saman. Það myndu eflaust margir verða móðgaðir ef ég myndi spila í nærbuxunum mínum, sérstaklega ef ég myndi setja nokkur göt á þær áður, á áberandi stöðum. En einhverjir myndu hafa gaman af því og maður á að hugsa um þá. Ekki leiða hugann að þeim sem líkar ekki það sem þið gerið, hugsið um þá sem líkar það. Það mun aldrei koma sá tími þar sem allir verða sammála um eitthvað og það á ekki einu sinni að reyna að höfða til allra. Þeir sem reyna að höfða til allra virka falskir.

Það kemur mér enn þann dag í dag til að hlæja að hugsa til þess hve Raymond varð fúll yfir því í hvernig fötum ég var þegar ég tók básúnuprófið mitt. Mér finnst bara svo asnalegt að láta eitthvað þannig hafa áhrif á upplifunina. Eins og klæðnaður skipti einhverju máli? Skiptir það virkilega svo miklu máli að gera nákvæmlega það sama og búist er við að maður gerir? Hvað verður þá áhugavert við lífið ef maður hegðar sér nákvæmlega eins og maður á að hegða sér?

Alltaf er til fólk sem mun synda gegn straumnum. Í Bretlandi í dag eru gaurarnir sem gera Little Britain þættina á meðal þeirra fremstu. Þeir eru að berjast gegn þessari þörf okkar að búa til samþykkta hegðun fyrir hópa fólks. Það kemur fólki í opna skjöldu að sjá konu á níræðisaldri klæmast eins og það kemur fólki í opna skjöldu að heyra svartan rappara með buxurnar á hælunum tala ensku með oxford hreim um slæm áhrif verðbólgu á húsnæðismarkaðinn.

Ég talaði dáldið við vinkonu mína í gær um svipað málefni. Ég var að reyna að benda henni á það hvað það væri leiðinlegt að sjá alla haga sér eftir því í hvernig stöðu þeir væru, fólk kæmi manni aldrei á óvart, allt væri fyrirsjáanlegt. Það kom mér alls ekki á óvart að heyra hana segja að það væri bara gott mál. Ég spurði hana þá hvort henni fyndist ekki eitthvað þreytandi við það að sjá sumt fólk alltaf brosandi. Henni fannst það ekki. Þá spurði ég hana hvort henni fyndist ekki þreytandi að sjá sumt fólk alltaf í fýlu. Henni fannst það. Ég sagði þá við hana að það gengi varla upp, það væri nákvæmlega sama hegðunin að vera alltaf eins. Útlitið er kannski aðeins öðruvísi en innihaldið er það sama. Fólkið er gjörsamlega laust við það að koma á óvart. Eins og ég átti von á var vinkona mín alls ekki sammála mér og sagði að það væri óþægilegt að láta koma sér á óvart. Auðvitað getur það verið óþægilegt en það er líka áhugavert og lífið verður að vera áhugavert annars er tilgangslaust að lifa því. Það skiptir ekki máli hvað maður gerir, ef maður gerir alltaf það sama er það tilgangslaust og verður fyrirsjáanlegt og að lokum leiðinlegt.

En nú er Frasier að byrja.