Jói farinn

Jói var rétt í þessu að yfirgefa fátæklegt heimili okkar. Það er búið að vera æðislegt að hafa hann hérna og nú getur maður ekki beðið eftir því að endurgjalda heimsóknina með för til höfuðborg rómantíkurinnar.

Af mér er það reyndar að frétta að ég er á mínum öðrum veikindadegi. Þurfti að kúpla mig frá æfingu með básúnukórnum í morgun. Ástæðan var ekki sú að ég vildi fá að sofa lengur, ég var vaknaður klukkan 6 og gat ekkert sofnað eftir það. Líðanin er bara ekki nógu góð.

Nú treysti ég á að Liverpool geri sitt besta til að lagfæra heilsu mína, ég mun ekki geta horft á leikinn en ég verð með þeim í anda. Til mikillar lukku er verið að sýna The Mask á einni af sjónvarpsstöðvunum í kvöld. Hef ekki séð hana í örugglega 10 ár og löngu kominn tími til að sjá hana aftur.

Á sunnudaginn voru tónleikar með CVA-Brass grúppunni, ég spilaði á þeim tónleikum sem meðlimur af básúnukvartet. Var það almannarómur að básúnukvartettinn hefði verið toppurinn á tónleikunum. Verkið var í hæsta gæðaflokki og svo spiluðum við þetta ágætlega líka, ekki fullkomið að sjálfsögðu en það hefði líka bara verið leiðinlegt. Það var reyndar dáldið fyndið að slaufan mín losnaði um leið og ég byrjaði að spila, ég tók ekkert eftir því, og gladdi meðspilara mína óumdeilanlega mikið. Maarten átti í mesta basli að einbeita sér í byrjun 3. kaflanns en þar kemur hann inn á hreinni fimmund eftir mína ógnargögru byrjun.

Námslánið er ekki enn komið inn en ég fékk glaðning í dag þess efnis að skólinn lagði inná mig 300 evrur. Ástæðan er mér hulin. Kannski vann ég einhverja keppni. Hver veit.

Veðrið er nú ekki til að halda skrúðgöngu útaf hérna þessa stundina. Grámyglulegt og til að toppa allt þá er ansi aðgangshörð gola. Ansi ógeðfellt gluggaveður. Það mun samt eflaust bætast þegar dimmir, myrkrið hefur sína rómantík sem dagsljósið skortir.

jæja, kominn tími á te.