Neitaði Suzanne í gær um að koma með henni á Lusthof til að fagna með henni þeim merka áfanga í hennar lífi að hún stóðst trompetpróf fyrsta árs, sem hún þurfti að taka aftur. Mín plön voru af merkari toga, Barcelona-Real Zaragozza.
Það var einhver kvensnift að vinna á barnum mínum í gærkvöldi og hún kunni ekkert á sjónvarpskerfið þannig að ég þurfti að fara á annan stað. Hitti á stað í Rauða Hverfinu þar sem leikurinn var til sýnis. Ég missti af fyrstu 20 mínútunum og þar af leiðandi missti ég af þremur mörkum líka.
Þvílík unun var að horfa á Barcelona spila. Ekkert er jafn gefandi og góður fótbolti að mínu mati. Konsert fyrir hljómsveit eftir Bartók með Concertgebouw átti ekki séns í Barca.
Í dag vaknaði ég aumur mjög í hálsinum. Átti erfitt með að kyngja og að anda í gegnum munninn. Hjólaði til Amsterdam þar sem ég andaði allan tímann með nefinu. Mjög skrýtið það.
Fyrsta æfing í básúnukvartetnum var í dag. Ég, Johan, Maarten og Kenneth myndum þennan kvartet. Það voru dáldil átök á æfingunni sem komu til af mismunandi áhersluatriðum. Mér fannst algjört skilyrði að allir spiluðu músíkalst en Johan og Kenneth vildu hafa allar nótur jafnar og að allir spiluðu eins. Ég varð nú ofan á því það kom á daginn að þegar við einbeittum okkur að tónlistinni þá spiluðum við miklu betur en þegar við einbeittum okkur að tækniatriðum.
Mér er sama hvað gerist svo lengi sem það er áhugavert.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
2 comments:
Þó maður hafi nú gaman af fótbolta þá er nú í lagi að sleppa einum leik til að halda upp á próf vina sinna, til þess eru VINIR
Ef ég myndi gera það þá væri ég að setja fordæmi sem ég yrði svo að fylgja í framtíðinni. Það eru nú takmörk fyrir því hversu mörgum leikjum maður sleppir, jafnvel fyrir vini sína. Og vinir skilja það ;)
Post a Comment