Óvissa

Ef það er eitthvað sem mér líkar ekki við er það óvissa. Að vita ekki stöðuna. Það getur haft tímafrek áhrif á mann og neikvæð í alla staði.

Eins og varnarmönnum hlýtur að líða þegar þeir mæta Messi eða Ronaldo eða jafnvel Ronaldinho. Maður sér ekki fram í tímann og það er erfitt að gera ráðstafanir ef maður hefur ekki öll gögn sem maður þarf á að halda.

Hve lengi á maður að þurfa að bíða eftir því að einhver svari tölvupósti? Upp á síðkastið hef ég orðið fyrir barðinu á því að fólk hefur ekki svarað mér. Ég er enn að bíða eftir svari um það hvort ég geti fengið tíma í Osló, póstur sem ég sendi fyrir 2 vikum. Þetta var ekki einkaadressa viðkomandi kennara þannig að ekki kannski hægt að gera kröfu um svar samdægurs en öllu má nú ofgera.

Ef ég sé að einhver hefur hringt í mig þá hringi ég til baka eða sendi sms. Nema það séu foreldrar mínir sem ég heyri nú svo oft í að það tekur því nú varla að vera að því að svara. En það byggir líka á áralöngu gagnkvæmu trausti. Ég hef líka samband þó að ég hafi á tilfinningunni að ég muni fá slæmar fréttir. Ef einhver gaf sér þann tíma til að hafa samband við mig þá á viðkomandi það inni hjá mér að ég setji mig í samband við hann. Ef það er ókunnt númer þá geri ég ekkert í því af því að ef það er áríðandi þá mun viðkomandi hringja aftur.

Það að svara ekki hringingum viljandi hefur mér ekki komið til hugar síðan ég var ungur og vitlaus. Ansi langt síðan eins og fólk ætti að vita ;) Ég man eftir því samt eins og það hefði gerst í gær.

Ég var úti í Viðey eftir tónleika með Hljómsveit Tónlistarskólans í Reykjavík og það átti að vera eftirpartý hjá Villa. Mig langaði þangað og af því að ég hélt að pabbi myndi banna mér að fara þangað þá svaraði ég ekki hringingum hans. Ég setti mig alls ekki í hans spor og mér datt ekki í hug að hann myndi fara út að leita að mér. Ég hef ekki getað gert nokkurri manneskju það eftir þann atburð að láta viðkomandi vera í óvissu.

Hvað á maður að halda eiginlega ef hringingum manns er ekki svarað? Missir manneskjan alltaf af símanum? Hefur símanum verið rænt? Vill viðkomandi ekki tala við mann?

Allt skapar þetta óvissu og óvissa er af hinu slæma.

Í stríði þá eru fjarskiptatækin alltaf þau fyrstu sem verða fyrir árás. Það gera árásarherirnir til að magna óvissu og óöryggiskennd hjá þjóðinni sem verið er að ráðast á. Þetta er tæki gagngert til að láta fólki líða illa.

Er furða að ég spyrji mig að því hvort það sé til fólk sem er a) svo illa innrætt eða b) laust við virðingu gagnvart tilfinningum annarra eða c) fólk veit ekki betur.

Ég vil trúa því að um lið c sé að ræða. Sumt fólk hefur greinilega ekki lent í atviki líku því sem ég lýsti áðan.

Hvað er til ráða?

Ég hef heyrt sögur um fyrrverandi maka sem enn hafa reglulegt samband, oft þegar fólkið er undir áhrifum áfengis. Ég hef nú ekki lent í slíku en ég er algjörlega á móti þeirri hugmynd að svara ekki í símann, þó maður eigi von á einhverju aumkunnarverðu af hálfu hins aðilans. Maður veit nefnilega ekki. Nú er ég samt kominn útfyrir mitt sérsvið og þess vegna get ég ekki ráðlagt fólki að fara eftir því sem ég segi.

En óvissa er óþarfa óvinur og ekki hæfandi fólki með sómasamlega greind að varpa yfir á aðra.

Oft talar fólk með merkjum og illskiljanlegu líkamsmáli án þess að gera sér grein fyrir því að ekki allir tala eins líkamsmál. Sumum finnst eitthvað aðlaðandi sem öðrum finnst fráhrindandi. Brandari vekur kátínu hjá einum en móðgun hjá öðrum. Aðgát skal höfð í nærveru sálar er orðtak sem er tímalaust.

Ekki láta vitneskju leka til einhvers í gegnum þriðja aðila. Ekki láta fólk þurfa að lesa um uppsögn sína í morgunblaðinu. Ekki búa til óvissu hjá öðrum til að létta sjálfum sér lífið.

Og alls ekki ignora einhvern sem sýnir ykkur áhuga!