Gin

Tók daginn seint í dag. Ástæðan var andagift sem kom yfir mig í gærnótt þar sem mér tókst að klára útsetningu og fúgu byggða á Vísum Vatnsenda-Rósu. Verkið er rétt rúmar 2 mínútur að lengd og verður frumflutt hinn 6. desember næstkomandi í Brussel. Það má segja að það sé sérstaklega pantað af sendiráði Íslands í Belgíu. Útsetningin er fyrir selló, básúnu og klarinett. Ég byrjaði á því að nota opnunarstef lagsins sem fúgustef og kemur það fram í öllum röddum og viðeigandi fylgistef eru til staðar líka. Kontrapunktíst leik ég mér svo að því að notast við stef fyrsta og annars erindis á sama tíma.

Verkið er samið undir áhrifum af KISS hugtakinu sem útleggst á ensku: keep it simple, stupid. Eftir flókna fúgubyrjun kemst tónsmíðin að því að yfirleitt er betra að hafa hlutina einfalda og að þeim sökum eru annar og þriðji hlutinn í nær upprunalegri mynd ef miða má við upprunalega verkið.

Grímur er búinn að leggja blessun sína yfir þessari lagsmíð.

Það er svona þegar maður er hljóðfæraleikari líka að það er töluvert einfaldara að fá verkin sín flutt. Þetta er þriðja verkið sem ég er nógu sáttur með til að sýna öðrum. Eitt sólóverk fyrir básúnu liggur eftir mig og svo líka lítið stykki fyrir básúnu og píanó.

Ég ætla samt ekki að leggjast í alvarlegar tónsmíðar. Þetta er bara áhugamál. Ég vil meina að það sé nóg að hafa eitt tónskáld á hverju heimili, eða í hverri fjölskyldu á kannski betur við undir þessum kringumstæðum þar sem ég er nú fluttur að heiman.

Eins og áður sagði tók ég daginn seint. Vaknaði vel úthvíldur um 2 leytið og sturtaði mig og fór svo í skólann. Í low brass tímanum var fyrirlestur um sögu hinna ýmsu stillingaraðferða tónlistarsögunnar og hvernig hægt er að nýta sér vitneskju um það til að hafa áhrif á spilamennsku sína. Með hljóðfæri eins og básúnuna á þetta samt varla við útaf sleðanum, mjög auðvelt er að leiðrétta nótur og óþarft að undirbúa sig eins og flestir aðrir hljóðfæraleikarar verða að gera.

Eftir tímann náði ég svo 3 góðum klukkutímum á hljóðfærið mitt og er það í fyrsta skipti í frekar langan tíma sem ég næ því magni. Var nú orðinn ansi lúinn svona síðasta korterið. Það hefur sín áhrif að vera veikur í viku hvað formið varðar.

Ég hlustaði áðan á 4. sinfóníu Schubert. Það er magnað verk. Nokkur klaufaleg mistök í verkinu af hálfu tónskáldsin en maður fyrirgefur það. Er þessa stundina að reyna að gera upp hug minn um hvað ég á að skrifa ritgerð um í Schubert áfanganum. Líka er ég að velta því fyrir mér hvað ég að skrifa ritgerð um í rómantíska greiningaráfanganum. Langar að greina fyrsta kaflann í Brahms 4 en er enn með allar dyr opnar.

Gin í Granatepla safa er úrvalsdrykkur sem ætti að vera hægt að fá á hverjum bar. Það hentar mér samt ágætlega að eiga bara gin heima og smá safa. Það hefur mjög góð áhrif á svefn að vera undir smá áhrifum af áfengi. Bjór er mjög góður en maður verður svo fljótt búinn með það sem maður kaupir. Er meira fyrir eina gin-blöndu til að slaka á. En bara eina gin-blöndu. Maður getur orðið háður áfengi eins og öðru og vil svona helst sleppa við það. Alveg nóg að vera orðinn háður sínum daglega koffínskammti.

Er að komast dáldið inn í Mælingu Heimsins eftir Daniel Kehlmann. Mjög skemmtileg bók sem fjallar um menn sem eru dáldið á undan sinni samtíð. Snillingar eins og Schubert og Mahler falla í þann flokk. Nýrri dæmi eins og Glenn Gould tilheyra þessum góða hópi líka.

Er byrjaður að geispa óþægilega mikið. Merki um að kannski sé best að fara að sofa.

Dá