Í gær kom yfir mig enn og aftur smá flensa. Er búinn að eiga í þessu basli í hálfan mánuð núna. Gott að á laugardaginn get ég algjörlega slappað af allan daginn. Alltaf er ég nefnilega það óskynsamur að fara of snemma af stað eftir veikindi í stað þess að ná þessu almennilega úr mér.
Í dag var greiningarstund í Low Brass tímanum. Einn af fræðikennurunum greindi túbusónötu Hindemith og gerði hann það mjög vel. Jan spilaði sónötuna ásamt Elizabeth og stóðu þau sig ágætlega. Greining á verkum hjálpar manni mikið með ákvarðanir varðandi túlkun eins og kennarinn var naskur að benda á. Honum tókst líka að gera þetta áhugavert fyrir þá sem eru ekki jafn þjálfaðir í þessum fræðum og ég.
Í kvöld fór ég svo að sjá Kurt Mazur stjórna Concertgebouw hljómsveitinni í Schumann og Tchaikovsky sinfóníum númer 2. Það var upplifun að sjá þennan aldna snilling stjórna. Allt prógrammið án nótna og kommúníkasjónin við hljómsveitina var framúrskarandi, ég var svo heppinn að fá sæti fyrir aftan hljómsveitina þannig að ég gat dáðst að öllum fettum og brettum sem áttu upptök og enda í andliti kappans.
Ég var búinn að mæla mér mót við Marlies eftir tónleikana og við fórum og fengum okkur 2 bjóra á Lusthof og hittum þar Grím, Korku og básúnubekkinn plús trompetstelpurnar Loes og Suzanne. Það var mjög gaman og sérstaklega vegna þess að maður getur mjög auðveldlega týnt sér í brosi Marlies. Fáir sem brosa jafn innilega og hún. Fínt eintak það.
Er með smá hálsbólgu þessa stundina og hef verið að sjússa mig með viskí inná milli þess að drekka te. Þarf nú eiginlega á hálsbrjóstsykrum að halda en maður verður taka það sem býðst.
Ég er orðinn háður kaplinum sem hægt er að leggja á iPodnum mínum. Hef nokkrum sinnum náð að klára hann og metið mitt er að takast það 2 skipti í röð. Það sem er reyndar dáldið pirrandi er að heppni með spil er órjúfanlegur þáttur af þessum kapli. Það koma fyrir kaplar þar sem ekkert spil gengur upp. Heppni er eitthvað sem ég væri til í að þurfa ekki að reiða mig á, en mér verður víst eflaust alls ekki að ósk minni.
Básúnubekkurinn undir stjórn Kenneths veðjuðu um það hvort ég myndi enda kvöldið á varaglímu með fyrrnefndum óbóleikara af veikara kyninu. Það endaði ekki þannig og er ég glaður að tilkynna að af þeim sökum varð Kenneth 5 evrum ríkari, fylgdi ekki símtalinu sem ég fékk frá honum hver hefði tapað þeim 5 evrum.
Úff, básúnuleikarar.
Friday, November 2, 2007
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
2 comments:
Greinilega ljúft líf námsmannsins í útlöndum!
eru menn búnir að gleyma barca? þvílíkt ábyrgðarleysi
Post a Comment